GMP-TL778 Przeciwciało monoklonalne przeciwko ludzkiemu CD137 indukuje proliferację komórek T i wydzielanie cytokin

4-1BB, znany również jako CD137, jest indukowalnym receptorem powierzchni komórki i jednym z członków superrodziny receptorów czynnika martwicy nowotworu (receptor czynnika martwicy nowotworu, TNFR). CD137 jest kodowany przez gen członka superrodziny receptora czynnika martwicy nowotworu 9 (TNFRSF9) i jest szeroko wyrażany na powierzchni aktywowanych komórek T i komórek NK. Jego ligand, CD137L, również członek TNFSF, jest indukowalnym receptorem kostymulującym wyrażanym przez aktywowane komórki T CD4 + i CD8 +, NKT, komórki NK, DC, makrofagi, eozynofile, neutrofile i komórki tuczne, szczególnie na komórkach T CD8 +. CD137 / CD137L pośredniczą w odpowiedziach immunologicznych poprzez przekazywanie sygnałów aktywacji, proliferacji lub apoptozy między komórkami układu odpornościowego. Aktywacja CD137 może stymulować proliferację komórek NK i komórek T oraz generować aktywność przeciwnowotworową, która indukuje trwałe odpowiedzi pamięciowe. 4-1BB mAb może aktywować 4-1BB w celu rekrutacji czynników TRAF1 i TRAF2 związanych z TNFR. Następnie TRAF1 i TRAF2 tworzą heterotrimer, który wzmacnia przekazywanie sygnału przez c-Jun N-końcową kinazę (JNK) lub szlak kinazy regulowanej sygnałem pozakomórkowym (ERK). Ten heterotrimer może stymulować proliferację komórek T i komórek prezentujących antygen, poprawiać odpowiedź immunologiczną organizmu przeciwnowotworową i wydzielać cytokiny poprzez transkrypcję NF-κB.